เมื่อลมหนาวพัดมา

ปีนี้ ... ในที่สุดลมหนาวก็ได้เริ่มพัดมา มาพร้อมกับเสียงเงียบแห่งความสงบ ผสมผสานกับเสียงใบไม้ที่พริ้วปลิวไปตามลมเหมือนที่เคยผ่านมาเฉกเช่นทุก ๆ ปี แต่ทว่า ...

บางสิ่งรอบตัวที่กำลังเปลี่ยนไปอย่างค่อยเป็นค่อยไป ทีละน้อย ทีละน้อย
บางสิ่งที่ไม่อาจหวนคืนมาอีก แต่จะกลายเป็นความทรงจำที่งดงาม
บางสิ่งที่กำลังจะเข้ามาในชีวิต ที่จะเข้ามาเปลี่ยนแปลงชีวิตเล็ก ๆ ของข้าพเจ้า

กลิ่นอายชีวิตในสมัยเรียน ตั้งแต่เริ่มเข้ามาเรียนชั้นปีที่หนึ่ง เหมือนเพิ่งจะผ่านไปไม่นานมานี้เอง
ชีวิตที่ไม่จำเป็นต้องมีความรับผิดชอบมากนัก หน้าที่ก็มีเพียงอย่างเดียวคือเรียน เรียนแล้วก็เรียน
หลายปีที่ผ่านมาในรั้วมหาวิทยาลัย ก็ได้พบกับผู้คนมากมาย

บ้างก็เป็นเพื่อนที่รัก เพื่อนสนิท
บ้างก็เป็นเพื่อนมักที่ชัง
บ้างก็ยังอยู่ ยังพบเห็นเป็นประจำ
บ้างก็หายหน้าหายตา ไปพบพร้อม ๆ กับชีวิตที่เปลี่ยนแปลงไปทุกนาที

แต่ทุกคนก็ได้ผ่านไป คนแล้วคนเล่า จนมารู้สึกตัวว่า บัดนี้ถึงเวลาแล้วที่เราก็ต้องไปเหมือนกัน
ไปพบกับโอกาสใหม่ สังคมใหม่ ไม่ว่าจะเป็นอย่างไร เราก็จะต้องเตรียมตัวให้พร้อมกับการเปลี่ยนแปลง
การเปลี่ยนแปลงที่พร้อมจะทำให้เรามีความเป็นอยู่ที่ดีขึ้น หรือเลวลงได้พร้อม ๆ กัน
เราต้องตระหนักทุก ๆ นาทีว่า เวลาไม่เคยรอใคร จะต้องทำวันนี้ให้ดีที่สุด จะได้ไม่มารู้สึกเสียใจในภายหลัง
อย่างเลวร้ายที่สุด ถ้าพรุ่งนี้เราตาย หรือมีบางสิ่งที่ทำให้ลมหายใจเราสูญสิ้น ไม่สามารถดำรงชีวิตอยู่ได้บนโลกนี้
ซึ่งนั้นอาจจะเกิดขึ้นเมื่อไหร่ก็ได้ เมื่อไรที่เราประมาท เมื่อไรที่เราเผลอเรอ ใช้ชีวิตด้วยความคึกคะนอง
อย่างน้อยเราก็จะได้รู้ว่า เราทำดีที่สุดแล้ว ขณะที่มีชีวิตอยู่บนโลกใบนี้